در طول جنگ جهانی دوم، لهستان بیش از شش میلیون نفر را از دست داد، از جمله حدود سه میلیون یهودی لهستانی که در گتوها و اردوگاه های کشتار ساخته شده توسط آلمان نازی در سرزمین های اشغالی لهستان تلف شدند. این کتاب اولین کتابی است که به بازنمایی هولوکاست در فیلم لهستانی می پردازد و این کار را از طریق پرداختن دقیق به چندین فیلم انجام می دهد که نویسنده آن را در ارتباط با زمینه های سیاسی، ایدئولوژیک و فرهنگی زمان هایی که در آن ساخته شده اند، قاب بندی می کند. پس از توسعه زمانی فیلم‌های هولوکاست لهستانی، کتاب با دو فیلم کلاسیک اولیه آغاز می‌شود: آخرین مرحله (1948) اثر واندا یاکوبوفسکا و خیابان مرزی الکساندر فورد (1949)، و بعد به بررسی دوره مدرسه لهستان می‌پردازد که توسط آندری وایدا یک نسل (1955) نمایش داده می‌شود. ) و آندری مونک مسافر (1963). بین سال‌های 1965 تا 1980 «سکوت سازمان‌یافته» در رابطه با روابط حساس لهستان و یهودی وجود داشت که نتیجه آن تنها چند فیلم مرتبط بود تا اینکه با بازگشت دموکراسی در سال 1989 تعداد فزاینده‌ای ساخته شد، از جمله دکالوگ 8 کریستوف کیشلوفسکی (1988)، آندره وای. کورچاک (1990)، دور از پنجره اثر یان یاکوب کولسکی (2000) و پیانیست رومن پولانسکی (2002). این کتاب که سهم مهمی در مطالعات فیلم دارد، در پرداختن به موضوع حافظه ملی لهستان اهمیت بیشتری دارد